On The Road

DSCF1391

Önümüze kaç farklı yol çıktı,hangilerinde düşüp kalktık, dizlerimiz parçalandı? O kadar yol varken hangisini tercih ettik? Cevap hiçbiri olmalı bence. Çünkü ben artık bir yol olduğuna inanmıyorum. Önümüz karanlık biz de her bir sonraki adım için taşları kendimiz yerleştiriyoruz hatta bazen bunu ışık olmadan yapıyoruz. Ama en doğrusunun bu olduğuna kısa bir zaman önce karar verdim. Her adımımızı kendimiz seçtiğimize ve onu kendimizin inşaa ettiğine oldukça inanıyorum. O yüzden çoğu pişmanlığımdan kurtuldum ki aslında pek de pişmanlığım olmaz çünkü pişman olmanın gereksiz olduğuna küçük yaşta karar vermiştim zaten. Keşkelerimden de kurtulalı çok oldu. Önümdeki yolların da aslında olmadığını farkedeli de.. Hepsi düşüncelerimizin bir sonucu olabilir mi? Kurtulma isteme hissinin, bir şeye tutunma ihtiyacının.. Önümüzdeki bir çok ihtimalli yolları kendimiz yaratıyoruz çünkü tutunacak şeyler gerekiyor. Hayaller mi desem amaçlar mı bilmiyorum hangisini tercih ederseniz edin ama ben hayal kelimesini tercih etmezdim. Çok uçuk çok imkansız bir kelime, adı üstünde “hayal” işte.. Uçmayı istemek bir hayal mesela ya da sihirli güçler falan filan. Ama hayatımızda yapmak istediğimiz şeyleri hayal olarak adlandırmak gerçekten doğru mu sizce? Bence kesinlikle değil.. 

DSCF1392

Okuduğum bir kitapta şöyle diyordu; 

Bütün hayatını labirentte mahsur kalıp bir gün oradan nasıl çıkacağını, bunun ne kadar müthiş olacağını düşünerek geçirirsin ve geleceği hayal etmek devam etmeni ama bunu hiç yapmamanı sağlar. Geleceği yalnızca o andan kaçmak için kullanırsın.”

Kitabın adını söylemeyeceğim ama hayatım da ilk defa bir kitapta bir şeylerin altını kırmzı kalemle çizmiştim ki bu kitap bir çoğunuzun ergen kitabı diye adlandırıp bakmaya bile zahmet etmeyeceğiniz türden bir kitap, önyargılar neleri kaçırmamıza sebep oluyor.. Neyse bu çok başka bir konu.. 

Ben bu kitapta yazılan sözü çok düşündüm. Hatta önce kızdım da, hayır dedim gelecek hakkında kurduğum planlar gerçekleşecek, bu çok saçma diye baya kızmıştım. Ama sonra farkına vardım ki evet, öyleydi. Tam olarak bu andan kaçmak için kullanıyorduk. Olmamış şeyler oldurup kendimizi rahatlatıyorduk. Hanginiz gerçekleştirdi? Gerçekleşmeyecek demiyorum ama kabul edin sizde andan kurtulmak için planladınız her şeyi.. Bu çok normal. Çünkü ileriye gitmek için bir şey görmemiz, bir şeye inanmamız gerek ama biz hayatımız hakkında asla bir şey bilemiyoruz, böylece kendimiz bir şeyler yaratıp ona inanıyoruz ve bu şey olmadğı zamanda adına hayal kırıklığı diyoruz. Az önce bunları “hayal” diye adlandırmamalıyız dememiş miydik? 

 DSCF1395DSCF1396DSCF1398DSCF1399DSCF1400DSCF1402DSCF1403

This road would take us to the sky but you afraid and jumped out of it. Now i’m going all alone but it’s still fun. And i love how the road doesn’t have an end, or how actually there is no road…